Camperkrant
Camperkrant
Alles over campers!

BO - Bolivia

6 juni 2010

Voor iedere camperbezitter zijn toeristische verhalen van groot belang. Tenslotte trek je er graag op uit. Verdeeld in Binnen- en Buitenland aantrekkelijke en inspirerende verhalen die het na reizen waard zijn.

Bolle bolhoedjes en bolle achterwerken in Bolivia
Door Michel Albregts - globusoverland.com - mei 2010
Hoge bergen, ijle lucht en vrouwen met bolle achterwerken en dito bolhoedjes; dat zijn de ingrediënten voor het niet te versmaden Bolivia! Vanuit ons beginpunt Buenos Aires rijden we in circa 10.000 kilometer naar het armste, maar tevens het meest traditionele land van Zuid Amerika. Wat zijn de mensen hier vriendelijk en wat is het leven goedkoop. Niet alleen het heerlijke eten, maar ook de brandstof! Al weken rijden we op een duizelingwekkende hoogte van circa 4000 meter, waarbij onze trouwe Volkswagen zich soms kortademig, maar altijd gewillig door het ruige Andesgebergte laat sturen.

Het Abdesgebergte is, op de Himalaya na, het hoogste bergmassief ter wereld en het bijzondere is dat de bergen hier ieder jaar hoger worden. Dit zeldzame fenomeen wordt veroorzaakt door tektonische krachten. De zogenaamde Nascaplaat schuift ieder jaar verder weg onder de Zuid-Amerikaanse plaat. Geen wonder dat in de plaats Arequipa dagelijks 12 aardbevingen worden geregistreerd! Kleintjes weliswaar, maar toch.

Zoals gezegd is de brandstof in deze gebieden goedkoop en de wegen grotendeels geasfalteerd dus we genieten volop. Argentinië en Chili zijn relatief modern vergeleken bij Bolivia en Peru- het land waar we inmiddels zijn aangekomen. Dit verschil openbaart zich vanaf het moment dat we Chili verlaten en Bolivia binnenrijden. Of andersom. Chaotische grenstaferelen, het zwarte teer is verruild voor rood zand en de eerste smeergeld affaires – in Bolivia hebben ze het liever over ‘cooperación’ (medewerking) - zijn begonnen. Wereldwijd bekend is het wrijvende duim-wijsvinger gebaar, net als het antwoord van echte Overlanders: onschuldig haal je je broekzakken binnenstebuiten te voorschijn als teken dat je niks hebt... Gelukkig verandert dat niets aan de vriendelijkheid van de mensen. Met Spaanssprekend engelengeduld en een niet aflatende glimlach kom je iedere keer een heel eind. Niet alleen in dit continent, maar ook tijdens onze reizen in Azië en Afrika blijkt deze manier van onderhandelen zeer doeltreffend.

Zoals bij elke stad is ook in La Paz het aanbod van touroperators groot. En welke organisatie is dan geschikt om ons zien? Opnieuw splitsen Sonja en ik ons op en testen ieder 2 organisaties. Uiteindelijk kiezen we een winnaar en noteren nummer 2 als reserve. Immers, touroperators, restaurants en hotels verdwijnen hier net zo plotseling als Yolanthe van Jan Smit...
Vanuit La Paz – vrij vertaald De Vrede – rijden we via het gezellige Copacabana naar de grens met Peru. Uiteraard laten wij in Copacabana eerst onze camper officieel zegenen, zoals vrijwel iedere Boliviaanse letterlijk de hoogtepunten van deze eveneens hooggelegen stad te laten autobezitter dat hier doet. De carrosserie wordt gezegend tegen de roestduivel, de motor krijgt een stevige preek opdat hij maar lang en probleemloos zijn toeren mag draaien, terwijl bestuurder en passagier uitvoerig worden bewierrookt, waardoor de ingeademde lucht nóg ijler wordt dan voorheen. Een rotsvast vertrouwen heeft de bevolking in deze manier van veilig rijden en het is absoluut een stuk goedkoper dan een WA verzekering!

Eenmaal in Peru aangekomen bezoeken we het volgende punt van ons volle programma, de Colca Canyon. Deze canyon is 2 keer zo diep als de Grand Canyon in de USA, en mede dankzij de overscherende condors zeer indrukwekkend om te bezichtigen. Onvergetelijk om deze aaseters, met een spanwijdte tot maar liefst 3 meter met gracieuze precisie over je heen te voelen scheren. Even later vertelt een lokale boer ons dat deze met uitsterven bedreigde Andescondor op warme dagen over zijn eigen poten plast om af te koelen. Iets minder gracieus als je het ons vraagt. Jammer genoeg vertelt het verhaal niet wat deze vogel doet om in de winter warm te blijven…

Later die dag bezoeken de vulkanische heetwaterbronnen van Chivay. Dit water wordt rechtstreeks verwarmd door actieve vulkanen en moet vaak worden bijgemengd met koud water van de gletsjers. Doe je dit niet, dan kom je 3 confectiematen kleiner uit het bad. Het blijft bijzonder om op een doordeweekse avond, bij buitentemperaturen rond het vriespunt, in warm vulkanisch water te genieten van een uitstekend smakend Peruviaans biertje!
Letterlijk en figuurlijk is een bezoek aan de verloren Inca stad Machu Picchu een hoogtepunt van onze PanAmericana reis. Vanuit Cuzco, de vroegere hoofdstad van het Incarijk, ondernemen we deze 2-daagse reis. Veel toeristen bezoeken deze verborgen stad in sneltreinvaart en dit zorgt ervoor dat er rond het middaguur meer toeristen zijn, dan dat er ooit Inca’s hebben geleefd.
Wij hebben, ook voor onze groepsreis volgend jaar, bewust gekozen om juist ’s ochtends vroeg- héél vroeg zelfs- Machu Picchu te bezoeken. Vroeg in de ochtend zijn er beduidend minder toeristen en komt de magische sfeer veel beter tot zijn recht. Al om 4 uur ’s morgens klinkt het onverbiddelijke geluid van de wekker in onze slaperige oren. Het vooraf door ons gereserveerde hotel biedt een riant ontbijt aan, maar veel honger hebben we op dit tijdstip nog niet. Zoals het goed Hollanders betaamt nemen we gewoon wat bammetjes mee voor later op de ochtend.
Een bezoek aan het 600 jaar oude Machu Picchu is werkelijk fenomenaal. Mooier en indrukwekkender dan wij vooraf dachten en als gevolg hiervan blijven we hier vrijwel de hele dag ronddwalen. Onze lokale gids vertelt prachtige verhalen over het ontstaan. Er zijn 3 theorieën, maar de meest waarschijnlijke is degene waarbij wordt uitgegaan dat Machu Picchu een buitenverblijf is geweest voor koningen en andere hoog geplaatsten. Pas tegen vijf uur ‘s middags brengt hetzelfde boemeltje dat ons een dag eerder heeft gebracht terug naar onze Volkswagen, die veilig staat geparkeerd op het bewaakte parkeerterrein van ons hotel in Cuzco. Elke toerist is aangewezen op de trein, aangezien het niet is toegestaan om met eigen vervoer naar Machu Picchu te komen. De trein zit boordevol toeristen die waarschijnlijk allemaal binnen een paar dagen weer in het vliegtuig terug naar huis gaan. Op 2 Overlanders na, die gaan enthousiast verder met het reizen van de PanAmericana: 25.000 kilometer vanuit Buenos Aires naar Los Angeles!

Reisorganisatie GlobusOverland verzorgt georganiseerde camper-reizen naar Amerika, Azië en Afrika. Ze bieden campereigenaren de mogelijkheid om met eigen vervoer hun droomreis te maken. De reizen kenmerken zich door hun unieke karakter; de ontspannen en open sfeer in de groep, het uitgebreide reisprogramma en grote persoonlijke vrijheid.
GlobusOverland kan ook helpen uw droomreis tot ind etail te organiseren. Zo kunnen ze de verscheping van uw camper verzorgen, hulp bieden bij autopech of ziekte en de reisbegeleiders staan 24 uur per dag voor u klaar. Overdag heeft u de vrijheid van een ontdekkingsreiziger en 's avonds bij het kampvuur de gezelligheid van medereizigers. www.globusoverland.com